จรรยาบรรณของบล็กเกอร์ในการนำบทความของผู้อื่นไปเผยแพร่
บล็อกเกอร์หลายๆคนคงเคยเห็นบทความของตนถูกนำไปเผยแพร่ต่อในบล็อกต่างๆ ทั้งโดยการยกไปทุกตัวอักษร และตัดตอนไปเฉพาะบางย่อหน้า โดยไม่มีการอ้างอิงและให้เครดิตแต่อย่างใด
เมื่อเป็นเช่นนี้เชื่อแน่ว่าบล็อกเจ้าของเรื่องคงเกิดความรู้สึกไม่ดี เพราะบทความที่ตนเขียนขึ้นนั้น ผ่านการค้นคว้า ครุ่นคิด ลงมือเขียน ขัดเกลาแก้ไข กว่าจะได้บทความเรื่องหนึ่งย่อมใช้กำลังและสติปัญญาไปไม่น้อย ยังไม่รวมถึงมีสิทธิอันชอบธรรมในการเป็นเจ้าของบทความตามกฎหมายลิขสิทธิ์ โดยไม่ต้องนำไปขึ้นทะเบียนแต่อย่างใด เพราะกฎหมายลิขสิทธิ์กำหนดให้เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์วรรณกรรมนั้นโดยอัตโนมัติ
บทความของผมที่เผยแพร่ตามสื่อและบล็อกต่างๆ ได้ถูกนำไปเผยแพร่ต่อไม่น้อย โดยผู้ที่เห็นว่าเป็นเรื่องดี มีประโยชน์สำหรับคนอื่นๆ ซึ่งผมยินดีที่จะให้นำไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ห้ามหวง ซึ่งเป็นเรื่องที่น่ายินดีว่า ผู้นำไปเผยแพร่ต่อนั้นมีจรรยาบรรณและมารยาทที่ดี โดยได้อ้างอิงที่มาและทำใส่ลิงก์กลับมาให้ จึงขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง
แต่มีบ้างที่บทความปรากฏในบล็อกอื่นโดยไม่มีที่มาที่ไป ทำให้เข้าใจว่าเป็นบทความของบล็อกเกอร์ผู้เป็นเจ้าของบล็อก หากผู้อ่านได้อ่านบทความในบล็อกนั้นก่อน แล้วมาอ่านบทความที่บล็อกซึ่งเป็นเจ้าของเรื่องที่แท้จริงทีหลัง อาจเข้าใจผิดได้ว่า ได้ลอกเอาบทความจากบล็อกนั้นมา เพราะไม่ได้สังเกตวันเวลาที่เผยแพร่ว่าที่ใดก่อนและหลัง
ด้วยเหตุนี้ จึงได้เสนอจรรยาบรรณในเรื่องการนำบทความของผู้อื่นไปเผยแพร่ต่อ ให้แก่บล็อกเกอร์ทั้งหลายได้พิจารณา เพื่อเป็นการเคารพและให้เกียรติแก่กันและกัน รวมถึงการปฏิบัติตามกำหมายลิขสิทธิ์ด้วย ดังนี้
1. ในกรณีนำบทความของผู้อื่นไปเผยแพร่ทั้งบทความ ต้องให้เครดิตด้วยการเกริ่นนำ หรือหมายเหตุท้ายเรื่อง ว่าเป็นบทความของผู้ใด เผยแพร่ที่ใด และใส่ลิงก็กลับไปที่บทความนั้นโดยตรง หรือที่บล็อกนั้นก็ได้ ดูตัวอย่างที่
http://kosolanusim.com/50-ways-to-take-your-blog-to-the-next-level
2. ในกรณีนำบทความบางส่วนไปอ้างอิง ต้องใส่โค้ดคำพูดหรือหัวข้อแสดงให้เห็นว่าข้อความส่วนใดได้ยกมาจากบทความที่อ้างอิง ต้องให้เครดิตโดยอ้างชื่อบทความและชื่อผู้เขียน รวมทั้งบล็อกหรือเว็บไซต์ที่เผยแพร่บทความนั้น แลใส่ลิงก์กลับไปที่บทความนั้นด้วย ดูตัวอย่างที่
http://www.kosoltalk.com/the-responsibility-of-internet-user
3. ในกรณีที่นำภาพมาใช้ ต้องปฏิบัติในลักษณะเดียวกับข้อ 1 เช่นกัน
นี่เป็นข้อปฏิบัติง่ายๆ คงไม่ยากเกินกว่าที่จะทำได้ ซึ่งหวังเป้นอย่างยิ่งว่า บล็อกเกอร์ไทยจะช่วยกันปฏิบัติตามหลักการนี้ เพื่อเป็นการให้เกียรติและเคารพกันและกัน รวมถึงไม่เป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ซึ่งเจ้าของที่แท้จริงสามารถเอาผิดได้ ทั้งยังเป็นการช่วยกันเผยแพร่ข้อมูลข่าวที่เป็นประโยชน์ให้กว้างขวางยิ่งขึ้น โดยไม่ผิดกติกามารยาทที่สุจริตชนพึงมี
ขอฝากไว้ให้พิจารณา.

คุณน้องครับ การมีจิตสำนึกที่ดี นั่นแหละสัญลักษณ์ ของคนดี
เตือนๆ กันใว้มั่ง ไม่ใช่เฉพาะ ในเน็ต นอกเน็ตก็ควรจะมีจิตสำนึกบ้าง
พี่เป็นคนใหม่ในวงการนี้ ยังไม่รู้ว่าตรงไหนเป็นยังไง พยายามขอคำแนะนำจากคุณน้องนี่แหละ พอเป็นแนวทาง ปฏิบัติ /หน้าใหม่เสือกมีความคิดเห็น ไม่รู้ว่า รุ่นพี่ รุ่นเทพ เขาจะหมั่นใส้เอาหรือเปล่า
เคยเหมือนกันนะครับ มีคนก็อปบทความบนเว็บของผมไปด้วย แต่ก็ยังดีครับที่เขาอุตส่าห์ให้เครดิต
ป.ล. แมวน่ารักมากเลยครับ
พี่ชำนาญครับ เห็นด้วยครับที่ว่าการมีจิตสำนึกที่ดีเป้นสัยลักษณ์ของคนดี แต่บ้านเมืองเรานั้นมีความอ่อนแอด้านการสร้างจิตสำนึกที่ดีหรือเปล่า อันนี้ไม่แน่ใจ
คุณ p1i3c1h ครับ ถ้าเอาไปแล้วอ้างอิงให้เครดิต ก็ย่อมถือว่าเป็นการช่วยเผยแพร่งานของเราให้กว้างขวางขึ้น ผู้อ่านได้ประโยชน์ เราก็ได้คนอ่านใหม่ๆ
เป็นการช่วยเหลือกันเพื่อประโยชน์สาธารณะครับ คนเขียนก็ได้ประโยชน์ด้วย
[...] BlogologyNet.com [...]