บล็อก (Blog) นับเป็นสิ่งมหัศจรรย์อีกอย่างหนึ่งของเทคโนโลยีการสื่อสาร เป็นนวัตกรรมที่อาจจะเทียบเท่ากับการกำเนิดแท่นพิมพ์ซึ่งทำให้การพิมพ์หนังสือเป็นช่องทางสำคัญในการเผยแพร่ข่าวสารและความรู้ของมนุษยชาติมาหลายร้อยปี ทำให้เกิดการสั่งสมภูมิปัญญามากมายหลายหลากสาขา นำไปสู่การใช้ภูมิปัญญาเหล่านั้นสร้างสรรค์พัฒนาสังคมมนุษย์ให้เจริญก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดด จนปัจจุบันนี้หนังสือเป็นอุปกรณ์ในการเก็บภูมิปัญญาความรู้ของมนุษย์มากมายจนสุดจะประมาณได้ ซึ่งจะคงทนถาวรต่อไปอีกเป็นเวลานาน
บล็อกก็กำลังทำหน้าที่เช่นเดียวกับหนังสือที่ทำหน้าที่มาหลายร้อยปี นั่นคือ การเก็บสะสมภูมิปัญญาของมนุษย์ไว้ในเครือข่ายอินเตอร์เน็ตที่โยงใยกันไม่มีจุดเริ่มต้นและไม่มีจุดสิ้นสุด บล็อกเป็นเครื่องมือให้มนุษย์ส่งผ่านข้อมูล ข่าวสาร ความรู้ที่ตนมีเข้าสู่เครือข่ายอินเตอร์เน็ต เปรียบเทียบให้เห็นภาพชัดเจนขึ้นก็คือ บล็อกเป็นเสมือนหนังสือเล่มหนึ่ง เครือข่ายอินเตอร์เน็ตก็คือห้องสมุดขนาดใหญ่ที่เก็บหนังสือไว้นับแสนนับล้านเล่ม ทั้งห้องสมุดและเครือข่ายอินเตอร์เน็ตก็เป็นแหล่งศึกษาค้นคว้าแสวงหาความรู้ในเรื่องต่างๆ เพื่อนำมาใช้ประโยชน์นั่นเอง
Thai Share This
Written on March 25, 2009 | Posted in
บล็อกศึกษา
บล็อก (Blog) เป็นที่นิยมแพร่หลายเป็นอย่างมากในปัจจุบัน ผู้ใช้อินเตอร์เน็ตจำนวนมากนิยมสร้างบล็อกขึ้นมาเพื่อเผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร โดยมีวัตถุประสงค์ในการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารดังกล่าวแตกต่างกันไป จำนวนบล็อกที่มีอยู่ในปัจจุบันไม่มีใครสามารถคำนวณได้ เพราะมีการสร้างบล็อกเกิดขึ้นตลอดเวลา ตราบใดที่ยังมีคนใช้อินเตอร์เน็ตเพิ่มขึ้น บล็อกก็จะถูกสร้างเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
ความเป็นมาของบล็อก
เว็บไซต์ไซแม็ก (cimage.co.th) ได้ให้ข้อมูลความเป็นมาว่า บล็อก (Blog) มาจากคำว่า เว็บล็อก (Weblog) เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ เดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ.1997) โดย จอห์น บอร์เจอร์ (Jorn Barger) เป็นผู้ใช้คำว่า “Weblog” ขึ้นก่อน ต่อมา ปีเตอร์ มาร์ฮอลซ์ (Peter Merholz) ได้เรียกสั้นๆว่า “Blog” แทนเมื่อเดือนเมษายน ปี พ.ศ.2545 (ค.ศ. 1999) ต่อมาในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ.2549 (ค.ศ.2003) Oxford Dictionary ได้บรรจุคำว่า Blog ในพจนานุกรมอย่างเป็นทางการ โดยตัดตัว “We” ด้านหน้าออกไป [...]
Written on December 21, 2008 | Posted in
บล็อกศาสตร์
การสื่อสารสาธารณะ คือการส่งสื่อสารไปสู่คนเป็นจำนวนมาก ซึ่งสารที่ถูกส่งออกไปนั้นก่อให้เกิดผลต่อความคิด ความเชื่อ ทัศนคติของผู้รับสาร เช่น การพูด การปราศรัยของผู้นำทางการเมือง ผู้นำทางสังคม หรือบุคคลสาธารณะอื่นๆ ที่มีอิทธิพลต่อผู้คนในสังคม เป็นต้น เมื่อการสื่อสารสาธารณะมีผลต่อผู้รับสาร ดังนั้น ผู้ที่สื่อสารหรือเรียกว่านักสื่อสารสาธารณะต้องมีกฎในการควบคุมการสื่อสารของตนเอง กฎดังกล่าวนี้เรียกอาจว่า “จริยธรรม” ก็ได้ “คุณธรรม” หรือ “จรรยาบรรณ” ก็ได้
ดร.บุญรักษ์ บุญญะเขตมาลา นักวิชาการด้านสื่อสารมวลชนคนสำคัญคนหนึ่งของไทย ได้เสนอแนวคิด “ไวยากรณ์ทางจริยธรรม” สำหรับ “การสื่อสารสาธารณะ (Public Communication)” ไว้ในหนังสือ “ระหว่างกระจกกับตะเกียง” (หน้า 218-220) ไว้ 4 ประการ คือ
Thai Share This
Written on December 6, 2008 | Posted in
บล็อกศาสตร์
