8 ข้อผิดพลาดที่บล็อกเกอร์ทำบ่อย

บล็อกมีองค์ประกอบหลายอย่าง ซึ่งนอกจากเนื้อหาแล้วยังมีเครื่องมือจัดวางเนื้อหาเพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้อ่าน บล็อกใดที่จัดวางเครื่องมือได้ดี มีความเหมาะสม ก็มีโอกาสที่จะยึดกุมจิตใจผู้อ่านให้ติดตามได้มากขึ้น บล็อกใดที่จัดวางเครื่องมือไม่เหมาะสม ผิดที่ผิดทาง ก็อาจจะทำให้ผู้อ่านไม่หวนกลับมาอ่านก็เป็นได้
บล็อเกอร์ทุกคนมีโอกาสที่จะทำผิดพลาด จนไม่สามารถดึงดูดผู้อ่านให้อยู่กับเนื้อหาได้ตามต้องการ ข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นบล้อกเกอร์อาจมองไม่เห็น หรือนึกไม่ถึงว่าจะเป็นข้อผิดพลาด ในเรื่องนี้ บล็อกเกอร์ผู้มีชื่อเสียงเข้าขั้น “กูรูบล็อก” ได้แนะนำไว้แตกต่างกันไปตามประสบการณ์ของตน หนึ่งในนั้นก็คือ แดเนียล สก็อกโก (Daniel Scocco) ผู้เขียนหนังสืออีบุคเรื่อง Make Money Blogging และเป็นเจ้าของบล็อก dailyblogtips.com
Thai Share This

เขียนบล็อกอย่างไรจึงจะดี

การเขียนบล็อกคือการสื่อสารอย่างหนึ่ง ที่ผู้เขียนหรือบล็อกเกอร์ (Blogger) ต้องการให้ผู้อื่นรับรู้ความคิด ความเชื่อ ความรู้ ข้อมูล ข่าวสารของตน ดังนั้น จึงมีปัญหาอยู่ว่า เขียนอย่างไรจึงจะทำให้บรรลุวัตถุประสงค์ได้ นั่นคือ ให้คนสนใจอ่านเรื่องที่อยู่ในบล็อก ด้วยความเข้าใจและยอมรับในข้อเขียนนั้นๆ จนนำไปใช้ประโยชน์ได้ เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องที่ฝรั่งเรียกว่า Blogology หรือ บล็อกศาสตร์ คือหลักของการทำบล็อก
วิธีการเขียนเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ดังกล่าว มีผู้แนะนำไว้เป็นอันมาก ทั้งนี้ การนำไปใช้นั้น ย่อมต้องขึ้นอยู่กับแนวคิดหลักของบล็อกว่าต้องการนำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องใดและวัตถุประสงค์ในการนำเสนอของผู้เขียนด้วย ดังนั้น คำแนะนำหนึ่งๆอาจจะเหมาะกับบล็อกบางบล็อก แต่ไม่เหมาะกับบล็อกอื่นๆ เพราะแนวคิดของแต่ละบล็อกย่อมมีวิธีการสื่อสารที่แตกต่างกัน
ต่อไปนี้จะขอยกคำแนะนำที่บรรดาผู้รู้ทั้งหลายให้ไว้ในที่ต่างๆมาอภิปราย เพื่อเป็นแนวทางในการนำไปปรับใช้ให้เกิดประโยชน์ ในการเขียนบล็อกของท่านทั้งหลาย ดังนี้
๑. การตั้งชื่อเรื่อง บรรดาผู้รู้ทั้งหลายล้วนบอกตรงกันว่า เป็นเรื่องสำคัญยิ่ง หากตั้งชื่อเรื่องดีก็มีโอกาสที่ผู้อ่านจะให้ความสนใจคลิกเข้าอ่านเนื้อหา การตั้งชื่อนั้นมีคำแนะนำกว้างๆดังนี้
Thai Share This

หลักการเขียนบล็อกเบื้องต้น

บล็อก (Blog) ก็เป็นเช่นเดียวกับหนังสือเล่มหนึ่ง หรือนิตยสารฉบับหนึ่ง หรือหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง สถานีวิทยุและโทรทัศน์แห่งหนึ่ง อันเป็นเครื่องมือในการสื่อสาร ต่างกันที่ หนังสือ นิตยสาร หนังสือพิมพ์ สถานีวิทยุและโทรทัศน์ มีกระบวนการคัดสรร กลั่นกรอง ตรวจสอบ โดยคณะทำงานที่เรียกว่าคณะบรรณาธิการก่อนจะเผยแพร่สู่สาธารณะ ส่วนบล็อกนั้นผู้เขียนคือบล็อกเกอร์ (Blogger) เป็นผู้จัดการทั้งหมด ตั้งแต่การเขียน การคัดสรร กลั่นกรอง ตรวจสอบ และเผยแพร่สู่สาธารณะ ดังนั้น บล็อกเกอร์จึงต้องรับผิดชอบโดยตรงต่อผลใดๆที่เกิดขึ้นจากข้อเขียนในบล็อก
ด้วยเหตุที่บล็อกทำหน้าที่เดียวกับหนังสือ นิตยสาร และหนังสือพิมพ์ซึ่งเป็นสื่อมวลชน ดังนั้นแนวคิดทางนิเทศศาสตร์จึงจึงมีการจัดให้บล็อกเป็นสื่อชนิดหนึ่ง เรียกว่า Citizen Journal หรือ สื่อภาคพลเมือง,สื่อภาคประชาชน ผู้เขียนหรือบล็อกเกอร์จึงเป็น Citizen Reporter หรือ นักข่าวภาคพลเมือง,นักข่าวภาคประชาชน เมื่อบล็อกเป็นสื่อชนิดหนึ่ง ข้อมูลข่าวสารที่เผยแพร่ผ่านบล็อก ย่อมมีผลต่อความรู้สึกนึกคิดของผู้คน คือสาธารณชนเช่นเดียวกับสื่อชนิดอื่น ดังนั้น ผู้เขียนหรือบล็อกเกอร์ จึงต้องมีความรับผิดชอบ มีจรรยาบรรณ เช่นเดียวกับสื่อมวลชนทั่วไปที่มีจรรยาบรรณของตน
Thai Share This

สวัสดีปีใหม่ เชิญรับ eBook บล็อกและศาสตร์แห่งบล็อกแทน ส.ค.ส. 2552

ในวาระปีใหม่นี้ ผมได้จัดทำหนังสือ eBook โดยรวบรวมบทความที่เผยแพร่ในบล็อกทำเป็นหนังสือ ตั้งชื่อว่า บล็อกและศาสตร์แห่งบล็อก โดยเนื้อหาเกี่ยวกับบล็อกล้วนๆ แบ่งเป็น 3 ส่วน ประกอบด้วย
ภาคที่ 1 บล็อกศาสตร์และบล็อกศึกษา เป็นการศึกษารูปแบบ เนื้อหา และอิทธิพลของบล็อก โดยใช้แนวคิดทฤษฎีนิเทศศาสตร์และการสื่อสาร
ภาคที่ 2 ศิลปะและกลยุทธ์บล็อก เป็นการแนะนำเรื่องกลยุทธ์ การสร้าง การเขียน ปรับแต่งเนื้อหาบล็อก ในส่วนนี้ได้เก็บความจากข้อแนะนำของบล็อกเกอร์ฝรั่งและชาวเอเชียเป็นหลัก
ภาคที่ 3 วิเคราะห์เจาะบล็อก เป็นการศึกษา วิเคราะห์ วิจารณ์เนื้อหาของบล็อกไทย เพื่อเป็นกรณีตัวอย่างในการสร้างเนื้อหาของบล็อก ตามกรอบแนวคิดสื่อภาคพลเมือง ที่อิงอยู่กับทฤษฎีนิเทศศาสตร์และการสื่อสาร
ขอเชิญท่านทั้งหลายที่ผ่านมาและตั้งใจมาดาวโหลดไปอ่านกันครับ ถ้าเห็นว่าดีก็ส่งต่อๆกันไปได้ ไม่สงวนสิทธิ์ ขอเพียงแต่อย่านำไปแสวงหารายได้หรือผลประโยชน์ก็พอครับ
ดาวน์โหลด บล็อกและศาสตร์แห่งบล็อก
Thai Share This

บล็อกศาสตร์เบื้องต้น (1) บล็อกคืออะไร

บล็อก (Blog) เป็นที่นิยมแพร่หลายเป็นอย่างมากในปัจจุบัน ผู้ใช้อินเตอร์เน็ตจำนวนมากนิยมสร้างบล็อกขึ้นมาเพื่อเผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร โดยมีวัตถุประสงค์ในการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารดังกล่าวแตกต่างกันไป จำนวนบล็อกที่มีอยู่ในปัจจุบันไม่มีใครสามารถคำนวณได้ เพราะมีการสร้างบล็อกเกิดขึ้นตลอดเวลา ตราบใดที่ยังมีคนใช้อินเตอร์เน็ตเพิ่มขึ้น บล็อกก็จะถูกสร้างเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
ความเป็นมาของบล็อก
เว็บไซต์ไซแม็ก (cimage.co.th) ได้ให้ข้อมูลความเป็นมาว่า บล็อก (Blog) มาจากคำว่า เว็บล็อก (Weblog) เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ เดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ.1997) โดย จอห์น บอร์เจอร์ (Jorn Barger) เป็นผู้ใช้คำว่า “Weblog” ขึ้นก่อน ต่อมา ปีเตอร์ มาร์ฮอลซ์ (Peter Merholz) ได้เรียกสั้นๆว่า “Blog” แทนเมื่อเดือนเมษายน ปี พ.ศ.2545 (ค.ศ. 1999) ต่อมาในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ.2549 (ค.ศ.2003) Oxford Dictionary ได้บรรจุคำว่า Blog ในพจนานุกรมอย่างเป็นทางการ โดยตัดตัว “We” ด้านหน้าออกไป [...]

การสร้างเนื้อหาโดยผู้อ่าน : การสื่อสารสองทางในเว็บ 2.0

องค์ประกอบสำคัญอย่างหนึ่งของ Web2.0 ก็คือ การเปิดโอกาสให้ผู้อ่านมีส่วนในการสร้างหรือเพิ่มเติมเนื้อหา (Content) ได้ อันเป็นการสื่อสารสองทางระหว่างผู้จัดทำเว็บไซต์หรือบล็อกกับผู้อ่าน ซึ่งต่างจากเว็บยุค 1.0 ที่เป็นการสื่อสารทางเดียว โดยผู้จัดทำเป็นผู้กำหนดเนื้อหาข่าวสาร ส่วนผู้อ่านก็รับรู้ข่าวสารได้เพียงอย่างเดียว ไม่มีส่วนในการสร้างหรือเพิ่มเติมเนื้อหาแต่อย่างใด
การสื่อสารทางเดียวในยุคเว็บ 1.0 ถึงจุดอิ่มตัว ได้มีการพัฒนาการสื่อสารเพื่อให้ผู้จัดทำเนื้อหากับผู้อ่านได้มีช่องทางสื่อสารกันโดยตรง โดยการสร้างกระดานสนทนา ( Web Board) ขึ้นมา มีการตั้งประเด็นเพื่อสนทนากันระหว่างผู้จัดทำเว็บไซต์กับผู้อ่าน และระหว่างผู้อ่านกับผู้อ่านด้วยกัน ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนข้อมูล ข่าวสาร ความรู้ กันอย่างกว้างขวาง จนพัฒนามาสู่เว็บ 2.0 ดังที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งผู้อ่านมีส่วนร่วมในการสร้างและเพิ่มเติมเนื้อหาอย่างกว้างขวาง หลายรูปแบบ และมีอิสระอย่างเต็มที่
Thai Share This

บล็อกเกอร์ ( Blogger) กับการสื่อสารสาธารณะ (Public Communication)

การสื่อสารสาธารณะ คือการส่งสื่อสารไปสู่คนเป็นจำนวนมาก ซึ่งสารที่ถูกส่งออกไปนั้นก่อให้เกิดผลต่อความคิด ความเชื่อ ทัศนคติของผู้รับสาร เช่น การพูด การปราศรัยของผู้นำทางการเมือง ผู้นำทางสังคม หรือบุคคลสาธารณะอื่นๆ ที่มีอิทธิพลต่อผู้คนในสังคม เป็นต้น เมื่อการสื่อสารสาธารณะมีผลต่อผู้รับสาร ดังนั้น ผู้ที่สื่อสารหรือเรียกว่านักสื่อสารสาธารณะต้องมีกฎในการควบคุมการสื่อสารของตนเอง กฎดังกล่าวนี้เรียกอาจว่า “จริยธรรม” ก็ได้ “คุณธรรม” หรือ “จรรยาบรรณ” ก็ได้
ดร.บุญรักษ์ บุญญะเขตมาลา นักวิชาการด้านสื่อสารมวลชนคนสำคัญคนหนึ่งของไทย ได้เสนอแนวคิด “ไวยากรณ์ทางจริยธรรม” สำหรับ “การสื่อสารสาธารณะ (Public Communication)” ไว้ในหนังสือ “ระหว่างกระจกกับตะเกียง” (หน้า 218-220) ไว้ 4 ประการ คือ

Thai Share This

กลภาษา : กลวิธีสื่อสารของ ทรงชัย ณะอำภัย ณ songchaiblog.com

 
ภาษาหนังสือ (Letter) เป็นเครื่องมือสื่อสารที่เป็นสัญลักษณ์ที่อธิบายสิ่งที่เป็นนามธรรมอันได้แก่ความคิดที่สื่อสารผ่านภาษาพูด (Oral) ให้มีรูปธรรมคือตัวตนขึ้น นำไปสู่การทำความเข้าใจได้ง่ายขึ้น ทั้งยังมีความคงทน แม้กาลเวลาผ่านไปนานแล้วนับจากที่ได้สื่อสารขึ้นครั้งแรก แต่ก็ยังสามารถรับรู้ได้เช่นเดิม ผิดจากภาษาพูดที่สูญหายไปในทันที ต้องอาศัยการจดจำ ซึ่งความจำของคนเรานั้นมีข้อจำกัด ไม่นานก็อาจลืมเลือน หรือตกหล่นไป ทำให้เกิดข้อผิดพลาดขึ้นได้หากนำไปสื่อสารต่อหลายๆชั้น ในที่สุดความหมายอาจเปลี่ยนไปจากจุดเริ่มต้น ชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ
ทุกคนคงเคยเล่นเกมส์ในโรงเรียนเมื่อตอนเด็กๆ โดยครูจะให้ถ่ายทอดคำพูดจากหัวแถวไปที่ท้ายแถว โดยให้พุดประโยคที่มีคำใกล้เคียงกันทั้งประโยค เช่น “หัวหินเป็นถิ่นมีหอย อุตส่าห์นั่งคอยจนหอยติดหิน” เป็นต้น ซึ่งผลปรากฏว่า ถ้อยคำที่คนหัวแถวกระซิบให้คนถัดไปฟังแล้วให้กระซิบต่อกันไปเรื่อยๆนั้น พอถึงคนสุดท้ายปลายแถว “หอยติดหิน” มักจะกลายเป็นติดอย่างอื่นไปทุกครั้ง
ภาษาหนังสือหรือตัวอักษร จึงเป็นเครื่องมือสื่อสารที่ช่วยลดความคลาดเคลื่อนของภาษาพูดและรักษาสภาพสารที่สื่อออกไปไว้เป็นหลักฐาน ให้สามารถกลับมาทบทวนใหม่ได้ จนในที่สุดก็กลายเป็นเครื่องมือสื่อสารอันเยี่ยมยอดที่สุดของวัฒนธรรมมนุษย์
คนแต่ละคนมีเอกลักษณ์และรูปแบบการสื่อสารของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นภาษาพูด ภาษาท่าทาง หรือภาษาหนังสือ ซึ่งสะท้อนความคิด พฤติกรรม หรือตัวตนของตนออกมา ดังนั้น หากสังเกตให้ดี จะเห็นความเป็นเอกลักษณ์หรือรูปแบบเฉพาะตัวของแต่ละคน
ข้อสังเกตที่ง่ายที่สุดก็คือ การเปรียบเทียบวิธีการสื่อสารในเรื่องเดียวกัน เช่น เรื่อง Google Adsense สนับสนุนเว็บไซต์ภาษาไทย ระหว่าง Kosoltalk.com กับ Songchaiblog.com และ Redtor.com  จะเห็นวิธีสื่อสารที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน
ผมอ่านบล็อกของ ทรงชัย ณะอำภัย (สังเกตให้ดี [...]

บล็อกกับทฤษฎีการสื่อสาร

บล็อก เป็นสื่อประเภทหนึ่ง นักทฤษฎีสื่อสารมวลชนจัดให้อยู่ในประเภทสื่อภาคพลเมือง (Citizen Journal) ผู้เขียนบล็อกหรือบล็อกเกอร์คือนักข่าวพลเมือง (Citizen Reporter) ทำหน้าที่ให้ข้อมูล ข่าวสาร แก่ผู้รับสารคือผู้อ่านบล็อก
บล็อกเกอร์ผู้เป็นหรือเคยเป็นนักเรียนการสื่อสาร คงคุ้นเคยกับวัตถุประสงค์ของการสื่อสารตามทฤษฎีการสื่อสาร ว่ามีพื้นฐานอยู่ 4 ข้อคือ
1. เพื่อให้ข้อมูลข่าวสาร ผู้ส่งสารให้ข้อมูล ข่าวสารที่ตนมีอยู่แก่ผู้รับสาร ซึ่งเราปฏิบัติกันอยู่ในชีวิตประจำวัน
2. เพื่อให้ความรู้ ผู้ส่งสาร ให้ความรู้แก่ผู้รับสาร เพื่อพัฒนาการรับรู้ สติปัญญา เรียกว่าการศึกษานั่นเอง
3. เพื่อให้ความบันเทิง ผู้ส่งสารให้ความบันเทิงด้านต่างๆแก่ผู้รับสาร
4. สร้างความพึงพอใจ ผู้ส่งสาร เสนอสารให้แก่ผู้รับอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายๆอย่าง เพื่อให้ผู้รับเกิดความพึงพอใจ คล้อยตาม เห็นดีเห็นงามกับผู้ส่งสาร

Thai Share This

เขียนบล็อกทำไม เขียนเพื่ออะไร

 
มีใครเคยนึกหรือไม่ว่า มีเหตุผลใดจึงต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งตกแต่งและเขียนบล็อก ทั้งที่คนจำนวนไม่น้อยหรือาจจะส่วนมากในบรรดาคนที่เรียกว่าบล็อกเกอร์ ไม่รู้เรื่องการทำบล็อก ไม่รู้จักโดเมน โฮสต์ และโค้ดใดๆมาก่อน แต่เมื่อมาเป็นบล็อกเกอร์ ต่างก็ดิ้นรนเสาะหาความรู้เรื่องการทำบล็อกอย่างที่ไม่เคยนึกมาก่อนว่าตัวเองจะทำได้เช่นนี้
ผมเองก็จัดเป็นคนหนึ่งในหมู่คนส่วนเหล่านี้ หากถามถึงความคิดก่อนที่จะมาเขียนบล็อก ก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะใส่ใจให้ความสำคัญแก่บล็อกมากถึงขนาดนี้
การเขียนเขียนบล็อกนั้นแต่ละคนก็มีเหตุผลไปคนละอย่างสองอย่าง เช่นเดียวกับการทำสิ่งต่างๆในชีวิต สำหรับตัวผมเองนั้น เหตุผลที่เขียนบล็อกก็มีอยู่หลายข้อ เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงคอยสังเกตคนอื่นๆที่เขียนบล็อกว่า เขามีวัตถุประสงค์อะไรในการเขียนบล็อก ด้วยการจับใจความเอาจากเนื้อหาที่ปรากฏอยู่ในบล็อกเป็นหลัก ทั้งบล็อกไทยบล็อกฝรั่ง ซึ่งเนื้อหาที่ปรากฏในแต่ละบล็อกนั้น ก็ทำให้พอจะสรุปได้ว่า เจ้าของบล็อกหรือบล็อกเกอร์วัตถุประสงค์เช่นไรในการเขียนบล็อก ซึ่งผมพอจะประมวลออกมาเป็นข้อๆได้ดังนี้
Thai Share This